Hayatım Roman Diyenler İçin
Bir telaşe aradım
Geçmişten gelen gecelerin izlerinde
Sorularımın cevapları yoktu, vermedi
Gördüğüm hayallerinde
Geceyi çağıran yokluğundu
Gündüzü arayan gözlerin, gözlerim
Hiç yılmamış bir aşkı
Yitiriyordum gözlerinden
Kırgınlığım içimden çıkmıyordu
Seni arıyordum. Seni özlüyordum
Aradığım sen değildin belki de
Yorulmuştum..
Yanılmıştım..
Belki de…
Kaybetmemiş, kazanmamıştım.
Yazları sıcak kışları soğuk bir şehrin
En sıcak kışını yaşıyor şu kalbim
Ah bir bilsen gülüşünü ne kadar sevdim
Hani yıldızlı gecelerde paylaşılanlar vardı ya
Bir gece daha isterdim ölesiye huzur yaşamak için
Hani bir nefesle huzur çekerdim içime
Sıcak bir bahar ayı idi. Aylardan Nisan, her sabah olduğu gibi yine kuşların cıvıltısıyla uyanmıştı. Hafifçe doğruldu yatağında ve derin bir nefes çekerek kollarını iki yana açtı. “Baharı seviyorum..” diye mırıldandı kendi kendine, dönüp yatağının yanı başındaki pencereden dışarı bakmaya koyuldu. Kuşların cıvıltılı sesleri eşliğinde doğanın doyum olmaz ahengini seyretti bir süre…