Geçebilme Ölçüleri

| 07 Ağustos 2009

Rivayet edildiğine göre Hallac-ı Mansur’un, idam edilmeden önce yaptığı şu dua, onun Allah’a duyduğu muhabbetin seviyesini ve ihlasını ne güzel sergilemektedir;

“Allah’ım Sen’in kuralların, Sana olan yakınlıklarından ve dinlerine bağlılıklarından dolayı beni öldürmek için toplandılar. Onları bağışla. Çünkü sen, bana lutfettiğin sırları, onlara da nasib etseydin, hakkımda böyle düşünmeyeceklerdi. Şayet onlardan gizlediğin şeyleri, benden de gizlemiş olsaydın, böyle ifşaatta bulunmayacaktım. Ya Rabbi onları affet! Çünkü onlar, beni Sana kavşturuyorlar.”

Hallac’ın halini mana aleminde seyredenlerden nakledilir ki, onu darağacında astıkları vakit iblis yanına geldi ve;

“- Bir ene sen dedin, bir ene de ben dedim. Nasıl oluyor da bu yüzden senin üzerine rahmet, benim üzerime ise lanet yağıyor!” diye sordu.

Hallac, iblise şöyle cevap verdi;

“- Sen, ene demekle kendini Adem’den üstün görmüş, kibrini ortaya koymuştun. Ben ise ene’l-Hak diyerek kendimi Hak’ta ifna ettim. Benliği ortaya k****k olan kibir, cehennem alametidir. Benliği ortadan kaldırmak, yani Hak’ta fani olmak ise hiçliğin ifadesidir. Bu sebepten bana rahmet, sana ise lanet ve zillet indir.”

Hallac’ın, kendisini ziyaret eden İbrahim bin Fatik’e şöyle dediği nakledilir;

“- Ey oğlum! Bazı insanlar benim küfre düştüğüme inanıyorlar, bazılarıda veli olduğum kanaatindeler. Allah katında ve benim nazarımda, küfrümü ilan edenler, veli olduğumu söyleyenlerden daha sevimlidir.”

“- Efendim, niçin böyle söylüyorsunuz?” denildiğinde ise;

“- Veli olduğuma inananlar, bana olan hüsn-i zanlarından dolayı; küfrüme kail olanlar ise, dinlerine olan bağlılıkları sebebi ile böyle yapıyorlar. Dinine sadakat gösteren kimse, sadece hüsn-i zan besleyenden Allah katında daha sevimlidir.” buyurmuştur.

Etiketler:

Kategori: Dini

Yazar Hakkında ()

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.